RSS  

رد شد درست يک دو قد م از مقابلم

آرام ريخت پشت قد م هاي او دلم

تبديل شد به حس هبوطي که عاقبت

با چشم هاي بسته فرو برد در گلم

دريا نبود،...بود ولي، رد گام هاش

طرحي هميشه ريخت بر اندوه ساحلم

.....

يک اتفاق نه...که بيفتد و بگذرد

آمد نشست،هم نفسم شد وقاتلم

حالا تمام رهگذران مکث مي کنند

من دغدغه دارم که اين روزها در سرزميني زندگي مي کنم

 که در آن دويدن، سهم کسانيست که نمي رسند

و رسيدن، سهم کسانيست که نمي دوند

یک عمر اشتباه کردن نه تنها افتخار آمیز است بلکه بسیار مفید تر از یک عمر نشستن باطل است!